No title.

Δε βάζω τίτλο, γιατί είναι απο τις λίγες φορές που δεν ξέρω τι να γράψω, ούτε καν να σκεφτώ κάτι που θα ταίριαζε για τίτλο. Το τι θέλω να εκφράσω όμως, αυτό το ξέρω. Και είναι η φράση που σου λέω, συχνά και θέλω να πιστέψεις. Γιατί είναι αλήθεια, οτι μόνο όταν είμαι μαζι σου νιώθω απόλυτα ασφαλής και δε φοβάμαι τίποτα. Γιατί μπορώ να θυμηθώ όλες τις στιγμές που έζησα μαζί σου, κακές και καλές, και να νιώσω τυχερή που σε έχω.. Γιατί μία μέρα που δεν είμαι μαζί σου, είναι μια βαρετή μέρα. Γιατί είσαι η τελευταία σκέψη μου πριν κοιμηθώ και η πρώτη όταν ξυπνήσω. Γιατί θέλω να γυρίσω το χρόνο πίσω και να μην σε είχα πληγώσει. Γιατι σ' αγαπάω και δε με νοιάζει και τίποτα άλλο εκτός απο αυτό. Στην πραγματικότητα, μου φτάνει αυτό...

11/3/2009

Δίπλα σου... σαν πάντα....

The End.

Μου το 'χες πει, μόλις 2 μέρες πριν.. Και έγινε.

Μαρία R.I.P....

Ένας μήνας μετά...

Ένας μήνας μετά, και είμαι πάλι μαζί σου.. Τα λάθη που έκανα αυτόν τον καιρό, πολλά και βαριά.. Αλλά εσυ με δέχτηκες πίσω.. Δεν σου λέω απλά ευχαριστώ γι' αυτό, αλλά σου λέω οτι είμαι ευγνώμον.. Σ' αγαπάω, και αν το καταλαβαίνεις έστω και τώρα μου φτάνει αυτό, θέλω μόνο να μου έχεις εμπιστοσύνη και όλα θα τα περάσουμε μαζί....

I'm still here..

Εγώ είμαι ακόμα εδώ. Σε περιμένω, χωρίς να το παραδέχομαι, αλλά εσύ πουθενά. Νιώθω τόσα συναισθήματα, και συ τίποτα, δεν είσαι εδώ, αλλά είσαι το μοναδικό άτομο με το οποίο θέλω να τα μοιραστώ.. Μου συνέβη κάτι, και κατάλαβα οτι είσαι ακόμα μέσα μου, και θα είσαι για καιρό, για πολύ καιρό ακόμα. Και εδώ, μπροστά απο μια οθόνη υπολογιστή, γράφω για σένα για πολλοστή φορά.. Να ξερες μόνο... Όλα πάνω μου φωνάζουν οτι σε λατρεύουν..

Ξαφνικά..

Και ξαφνικά, χωρίς λόγο και αιτία, μου λες Αντίο... 24/8/2009...

Κάτι τέτοιες νύχτες..

Κάτι τέτοιες νύχτες που έχω ανάγκη εσένα, ακόμα και αν είσαι μαζί μου, διαλέγω να τις περάσω μόνη. Ίσως γιατί πρέπει να βρώ τρόπο να μάθω να ζω. Να συμβιβαστώ με τη ιδέα οτι τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Ίσως μια μέρα να μην είσαι εδώ και όσο να το φοβάμαι, είναι αλήθεια. Θα με ρωτήσεις γιατί το σκέφτομαι αυτό, αλλά η απάντηση είναι έτοιμη μέσα μου. Σ' αγαπάω απίστευτα πολύ, σε έμαθα, σε θέλω πλάι μου.. Τις πιο μεγάλες αλήθειες μας τις είπαμε μέσα στο σκοτάδι, γι' αυτό και γω τώρα κάθομαι μόνη στο σκοτάδι, και γράφω για σένα... Το σκοτάδι τα κάνει όλα πιο εύκολα, δείχνουμε το πραγματικό μας πρόσωπο, που το κρύβει το φως της μέρας..